Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Blues Ballads …


Σάββατο, 20 Απριλίου 2013

Η μουσική είναι Έμπνευση σαν την Αγάπη




 


Καλή σας ακρόαση και καλή Ανάσταση

"g"erolikos

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2012

Radio_empneysh ...Εκεί κάτω στο ποτάμι...






Γιατί η μουσική είναι έμπνευση σαν την..αγάπη

 Εκεί κάτω στο ποτάμι
Ζούνε δυο μικρά παιδιά
Τόνα βλέπει δεν ακούει
Τ’ άλλο ακούει μα δε βλέπει
Και τα δυο ξέρουν πως πρέπει
Να ‘χουν μόνο μια καρδιά
 
Εκεί κάτω στο ποτάμι
Τα παιδιά μένουν παιδιά
Το ποτάμι όλο γεμίζει
Και τη θάλασσα ποτίζει
 
Εκεί κάτω στο ποτάμι
Ζει μια δύστυχη τρελή
Π’ αγαπούσε ένα πουλί
Το παιδί που δεν ακούει
Της σκοτώνει το πουλί
Κι από τότες δε γνωρίζει
Πως την βλέπει το ποτάμι
Σαν γυναίκα ή σαν πουλί;
Το ποτάμι όλο γεμίζει
Κι απ’ τη θλίψη ξεχειλίζει 


 Εκεί κάτω στο ποτάμι
Ζούσ’ ο κύριος Δικαστής
Κυνηγούσε τα θηρία
Κι αγαπούσε μια Κυρία
Ώς την ώρα που η τρελή
Πνίγει την μικρή Κυρία
Που τη νόμισε παιδί
Κ’ έτσι ο Δικαστής μονάχος
Προτιμά να σκοτωθεί
 
Εκεί κάτω στο ποτάμι
Θάψανε το Δικαστή
Το ποτάμι όλο γεμίζει
Και την πίκρα μου ποτίζει
 
Εκεί κάτω στο ποτάμι
Ζει μια νύφη ερημική
Που σαν τέλειωσεν ο γάμος
Έφυγε ο γαμπρός το βράδυ
Και δεν ήρθε την αυγή
Έτσι η νύφη στολισμένη
Εκεί κάτω στο ποτάμι
Έγινε κι αυτή κραυγή

(Μάνος Χατζηδάκις)

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2012

Για λίγο θα την αφήσω να σε κάνει δυνατό ...

Ο κεραυνός χτυπά τη στέγη,

χώνει το μαχαίρι, σκοτάδι,

βαθιά στους τοίχους.

Ματώνουν φως, μας περιχύνουν

και το πρόσωπό σου η βεντάλια αναδιπλώνει

για να μη δω πόσο φοβάσαι

μαζί μου να ‘σαι.


Δεν γινόμαστ’ ένα ούτε στο κρεβάτι,

όπου πάντα καταλήγουμε.

Δεν χρειάζεται να το κρύψουμε:

Είσαι χιόνι, είμαι κάρβουνο,

έχω ουλές να τ’ αποδείξω.

Αλλά άνοιξε το στόμα σου

θα σου δώσω μια γεύση από μαύρο

που δε θα την ξεχάσεις.


Για λίγο θα την αφήσω να σε κάνει δυνατό,

να λιονταρέψει η καρδιά σου,

κι ύστερα δε θα την πάρω πίσω.

Τρίτη, 17 Μαΐου 2011

Καράβι μικρό

Θα φύγει κι αυτό
θα δεις θα περάσει
σαν καράβι μικρό
που λιμάνι θα πιάσει


Στου άγριους καιρούς
πόσα είδες ναυάγια
πόσες ζωές
και θαύματα άγια


Λιμάνια λευκά
κουκκίδες στο χάρτη
που θέλεις να βγεις
μα κανείς δεν υπάρχει


Καράβι μικρό
που κανείς δε σε ξέρει
και καμία στεριά
δε σου απλώνει το χέρι
Πως σου μοιάζω και γω
όλο όνειρα κάνω
μα τα παίρνει ο Βοριάς
και ποτέ δε τα φτάνω
Καράβι μικρό
που κανείς δε σε ξέρει
και καμία στεριά
δε σου απλώνει το χέρι


Θα φύγει κι αυτό
θα δεις θα περάσει
σαν καράβι μικρό
που λιμάνι θα πιάσει


Στην πλώρη μπροστά
κι αν είδες ναυάγια
θα δεις και στεριές
και θαύματα άγια


Λιμάνια λευκά
κουκκίδες στο χάρτη
που θέλεις να βγεις
μα κανείς δεν υπάρχει


Καράβι μικρό
που κανείς δε σε ξέρει
και καμία στεριά
δε σου απλώνει το χέρι
Πως σου μοιάζω και γω
όλο όνειρα κάνω
μα τα παίρνει ο Βοριάς
και ποτέ δε τα φτάνω
Καράβι μικρό
που κανείς δε σε ξέρει
και καμία στεριά
δε σου απλώνει το χέρι


Πως σου μοιάζω και γω
όλο όνειρα κάνω
μα τα παίρνει ο Βοριάς
και ποτέ δε τα φτάνω


Καράβι μικρό
για που ταξιδεύεις
και πόσες φορές
στεριά αγναντεύεις


Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Γιώργος Μαλαμούσης
Μουσική: Λευτέρης Πλιάτσικας

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Αλαντίν, τελειώσαν οι ευχές σου

Πήρα ένα μαγικό χαλί
του Αλαντίν κακή συνήθεια
πήγα όσο πιο ψηλά μπορώ
ουράνιο τόξο να σε βρω
να δω που ρίχνεις τόση ομορφιά να 'ρθω


Τα παραμύθια που γεννάς
εγώ τα 'χω αγαπήσει
γύρω με δένουνε σχοινιά
μα φεύγω έχω αργήσει




 Είναι οι άνθρωποι πιο μόνοι
σε πολιτείες αστραφτερές
με μουσικές καλοντυμένες
απ τις πιο ρηχές ψυχές
«τόση ομορφιά δε θέλω πια», μου λες


Τα παραμύθια που γεννάς
εγώ τα 'χω αγαπήσει
γύρω με δένουνε σχοινιά
μα φεύγω έχω αργήσει

Στίχοι: Λευτέρης Πλιάτσικας
Μουσική: Λευτέρης Πλιάτσικας

Κυριακή, 15 Μαΐου 2011

Φεύγω μακριά ... Sexual Instinct ...

Απλωμένα τα χρόνια μου σε μια λέξη
που δεν είπες κι αρνήθηκα να με κλέψει
με μια λέξη λιγότερη περιμένω
και στης λήθης το φόρεμα την υφαίνω.

Περιμένω τη νύχτα μου να με πάρει
να ντυθώ το σκοτάδι της και τη χάρη
να με πάρει στ' ανείπωτα, στα μισά, στα κρυμμένα
στη φωτιά που δεν άναψε μάτια μου, για κανένα.

Φεύγω μακριά,


 τ' όνομά μου δεν θυμάμαι πια.

Στα κρυμμένα, στ' ατέλειωτα να χαρίσω
τη φωτιά που δεν άναψες, μα θα σβήσω
θα χαρίσω της λύπης μου την αγρύπνια
το σκοτάδι που μ' έδωσε για τ' αγρίμια.

Της αγρύπνιας τα δόρατα και τη φόρα
να κοιμίσω με τάματα σαρκοβόρα
κι όπως όλα θα χάνονται πριν η μνήμη γυρίσει
με μια λέξη λιγότερη και η νύχτα θα σβήσει.

Φεύγω μακριά,
τ' όνομά μου δεν θυμάμαι πια.

Το φως σκορπάει, πέφτει στη γη
Λυγίζει ο χρόνος, μιλά η σιωπή
Τι να ΄ναι αυτό, τι σε τραβάει
Τι ΄ναι αυτό που το κορμί ζητάει
Φωτιά που ανάβει
Φωτιά που αλλάζει
Κρυμμένο δώρο τ΄ ουρανού
Στον παγκόσμιο του νου

(στίχοι: Γεωργία Βεληβασάκη)

Αχ, η ζωή
ιαχή
σε χορό ιερό
κι είναι ο χρόνος
στιγμή

Νύχτα βαθιά
φέρνει ο νους
μην ακούς
ποιός θεός
σου μιλά

Αχ, μια σπονδή
η ζωή
στην αρχή, στο φιλί
μια κρυφή
προσευχή

(στίχοι: Γιώτα Βασιλακοπούλου)


 ...have aiways thy untiring sight
on thy left and on thy right
study each conduct and be taught
from every word and every thought
what to beleive and what to say
when to say "yes" and when to say "nay"
what to eat and what to drink
what on everything to think
how to dress and how to talk,
how to sleep and how to walk,
for every human thing is brought
to perfection and is taught
in this Pancosmium of Thought.

(απόσπασμα από το ανέκδοτο ποιήμα του Κωνσταντίνου Καβάφη
"More happy thou, Performing Member" που γράφτηκε το 1877)

...πόθοι αγοριών και πόθοι κοριτσιων
πόθοι ανδρών και πόθοι γυναικών
ζητωκραυγάζουν την ανάγκη των ερώτων...
...ζητωκραυγές κι ακατανόητα τραγούδια
κραυγάζουν την ανάγκη των ερώτων...

...φλοιέ της γης, δέξου την επιδέξια τρυφερότητα
που σου προσφέρουν οι εραστές...

(αποσπάσματα από τα ποιήματα του Ανδρέα Εμπειρίκου
"Υψίπεδον της διελεύσεως" και "Βορειοανατολική παλάμη")

you said that we would be together
you said that it would last forever
but I know now that it΄s not true
΄cause you ΄ve been out with someone new
you came back home with such a mess
and halfyour clothes and half undressed
you smell too much of cheep perfume,baby
lipstick kiss all over you
why - why do you have to lie
when you know that I know the truth
deep inside
sexual instinct, baby

(στίχοι: Julie Massino)

Στίχοι: Γεωργία Βεληβασάκη
Μουσική: Κώστας Αθυρίδης


Στίχοι: Γεωργία Βεληβασάκη & Γιώτα Βασιλακοπούλου & Ανδρέας Εμπειρίκος
Μουσική: Κώστας Αθυρίδης

Πέμπτη, 12 Μαΐου 2011

Του μαχητή η σκιά

Χάνομαι σε σκέψεις και εικόνες απ΄το χθες
πολλές φορές μου θυμίζουνε χαρούμενες ευχές αληθινές
με στίγματα που μένουν αναλλοίωτα στο νου
έρμαιο ενός θολού μυαλού,μελαγχολικού εαυτού
κρυμμένου στα σκοτάδια μιας γωνιάς
που ορκίστηκε εξ΄αρχής να φυλά σα βασιλιάς
έχοντας στις πλάτες του τα πιο τρελά όνειρά του
τη σκέψη των δικών του και την άδεια αγκαλιά του
Ξέρει να πολεμά στα σκοτεινά με κομμένα φτερά
το έχει κάνει πιο παλιά δε μασάει απ΄αυτά
ξεχνιέται όταν ραπάρει στο σκοτάδι με σκιές
τον βρήκα απόψε να παραμιλά πνίγοντας πληγές
Πολλές φωνές του είχαν πει πως θα τον περιμένουν
του είχαν πει πως τέτοιες αγάπες άσβηστες θα μένουν
εκείνος δεν τις πίστεψε μες το μυαλό τις κράτησε
συνέχισε τη μάχη του κι άλλη πορεία χάραξε

Πολλοί ζηλέψαν τα δικά σου φτερά
κι αφού δε μάθαν να πετούν θέλουν κι εσένα κοντά
ρίχ΄τους φωτιά και πέτα ακόμα πιο μακριά
εκεί ψηλά του μαχητή η σκιά τους χαμογελά


Αν πάνε να σου κόψουνε τα φτερά
γιατί δε μάθαν να πετούν και σε κρατούν χαμηλά
ρίχ΄τους φωτιά και πέτα ακόμα πιο μακριά
ο νικητής θα μείνει μόνος μα η ψυχή του γελά

Κι έτσι ξανά...η διαδρομή του ποτέ δε σταματά
κοιτάζει τις πληγές του μα δεν πονά
αφήνει να επουλώνονται απ΄τον ψυχρό βοριά
Λαβώθηκε μα σώθηκε και μόνο που πολέμησε
στη μάχη πήρε μέρος,τους δαίμονές του γκρέμισε
αυτή ήταν η νίκη του και όχι αυτή που λένε
και τη ζωή του αν έχανε δε θα΄θελε να κλαίνε
Ήττα θα ήτανε μόνο ο τρόμος κι όχι ο πόνος που φέρνει ο δρόμος
έχει μαζί του και μία ευχή: μέσα στο φόβο να μη σκλαβωθεί
κι αυτό του αρκεί,ζει μ΄οξυγόνο και μια προσευχή
κατάρα κι ευχή κάθε μοναχικού πολεμιστή
Όμως θ΄αναστηλωθεί,δύναμη θα παίρνει από κάθε στιγμή
κάθε ανάμνηση και νέα πνοή στον ουρανό μια μέρα για να βρεθεί,ζει

Στίχοι: Stereo Mike
Μουσική: Stereo Mike

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011

Δυο μουσικές των δρόμων …

Δυο μουσικές των δρόμων …
από σήμερα μπαίνουν σε ένα διαγωνισμό …

Δυο μουσικές που ούτε οι δημιουργοί τους …
μπορούσαν να φανταστούν ότι έχουν κάτι κοινό …

Και όμως οι μουσικές των δρόμων έχουν κάτι …
Κοινό
γεννιέται από την ψυχή μας ….

Καλή επιτυχία στα δυο νέα παιδιά που ερμηνεύουν αυτό το πάντρεμα …
και στους δημιουργούς

“gerolikos”


I was born so betrayed, who am I - what I’ll be?
What is mine in this life? Just the heaven and sea
No I won’t give them up, they’re my fortune, my proof
Don’t believe what you hear, cause their truth kills the truth

The duty I’ve got is my war against fear
and I want you with me, I want you so near
Watch my dance Head up high Hands like wings and I’ll fly
Το κεφάλι ψηλά και τα χέρια ανοιχτά!

Την έχει η ψυχή μου τη φωτιά
τους φόβους όλους καίει μοναδικά
τα βήματά μου κάνω ως το Θεό
κι αν πέσω εγώ ξανά θα σηκωθώ

I have heard many words but I still won’t forget
the language of my body the sound my heart makes
so I’m staying alive and my losses won’t let
my soul to surrender, the power of loss is my bet

Watch my dance Head up high Hands like wings and I’ll fly
Το κεφάλι ψηλά και τα χέρια ανοιχτά!

Συνθέτης: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος
Στιχουργός: Ελεάνα Βραχάλη

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011

Καθρέφτες

Κοιτάζω το είδωλό μου σκοτεινό
Μα όχι δεν μπορεί να είμαι εγώ
Καθρέφτες μου αλλάζουν την μορφή
Ψεύτες μ'απειλούν και πάλι
Οι μνήμες, τα χρόνια ειρωνικά χαμογελούν
Και νιώθω πως είμαι αιχμάλωτη του θαυμασμού
Καθρέφτες γύρω μου παντού εν τόπω με κυκλώνουν
ρουφάνε την εικόνα μου και την διαστρεβλώνουν

Και στην κόψη των γυαλιών ακροβατώ
Μονάχη σαν σκιά θα ζήσω

Καθρέφτες σαν κλέφτες, μ'αρπάζουν
και με απειλούν τους σπάω και τρέχω
Με ψάχνουν και με κυνηγούν


Φωνές, κραυγές, γιορτές πληγές
αλλάζουν το κορμί μου
Στην πλάνη άλλο δεν μπορώ
στερεύει η πνοή μου

Και στην κόψη των γυαλιών ακροβατώ
Μονάχη σαν σκιά θα ζήσω
Μες στην αγκαλιά κρασί
Βλέπω μια ανάσταση

Μες στην αγκαλιά κρασί
Φως και πάλι
Και στην κόψη των γυαλιών ακροβατώ
Μονάχη σαν σκιά θα ζήσω
στην κόψη των γυαλιών ακροβατώ
Μονάχη σαν σκιά θα ζήσω
Μονάχη, μονάχη σαν σκιά θα ζήσω
Μονάχη, μονάχη σαν σκιά θα ζήσω